ತಗ್ಗು ದಿಣ್ಣೆ ಹುಲ್ಲು ಹಾದಿ
ಕಾನ-ನದಿ ಪುಳಕವಾಣಿ!
ಕತ್ತು ಇಳಿಜಾರು. ಉಂಗುರ- ಮೊಲೆತೊಟ್ಟು
ಹೊಕ್ಕಳು- ನವಿರು ರೋಮ;ದಿ
ಗಂಬರ ಯೋನಿ!
ಕಲ್ಲಂಚು ಕುಸಿದು ಉಳುಕೀತು
ಕಾಲು- ಎಡವಿ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ
ತನುವು. ಹಾ! ಮೇಲೆ ನೀಲ ಬಾನು!
ಏನಿದೇನಿದು ಸೋಜಿಗ
ಅಡಿಯೊಳವಳು ಮೇಲೆ ಅವನು!
ಮುಂಜಾವ ಮಂಜು ಹುಲ್ಲು ಅಲಗಿನ ಮೇಲೆ
ಹೊತ್ತೇರೀತು! ಜಾರಿ
ಧರೆಗೆ ಹಸಿರು ಚಿಗುರು
ಅವಳೊಳಗೆ ಅವನು; ತೋಳಬಂದಿ- ಚಂದ
ನಗುವ ಕೂಸು, ಮಡಿಲು ಬೆರಗು
ಕಣಿವೆ ಇಳಿದು ಬೆಟ್ಟವೇರಿ
ಕಲ್ಲೋ ಹುಲ್ಲೋ, ನೋವೆಲ್ಲಿ?
ರೋಮಾಂಚಕ ಮುಳ್ಳುನಖ!
ಶಿಖರ ಮೆಟ್ಟಿದೆ, ನೋಡು;
ಇದೇ ಸ್ವರ್ಗ- ಸುಖ!
ದೂರಬೆಟ್ಟದಿ ದಣಿವು ಆರಿತು; ಮತ್ತೆ
ಕಲ್ಲೂ ಮುಳ್ಳೂ!
ಗಮ್ಯ ಕೆಳಗೆ!
ಬೆಟ್ಟ ಅವಳ ಹಾಗೆ
ಏರುವುದು ಸುಲಭ, ಇಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ
ದ್ವಂದ್ವ ಒಳಗೆ!
