'ಕನ್ನಡ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ'ದಿಂದ 'ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತೆ'ವರೆಗೆ: ಹೊರ ರಾಜ್ಯದವರ ಪಾಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮನೆಯಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ...?

ಬೆಂಗಳೂರು: ಉದ್ಯೋಗ ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮೊದಲು ಊರುಗಳಿಂದ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸ್ನೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯೇ ಕ್ರಮೇಣ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿರುವವರ ಪಾಲಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ವಾಸಿಸಲು ಅಥವಾ ದುಡಿಯಲು ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕನ್ನಡಿಗರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸುವುದು ಮತ್ತು ತಾವು ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರದೇಶದ ಸಮುದಾಯದ ಭಾಗವಾಗುವುದೂ ಆಗಿದೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಈ ಜನರು ನಗರದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂಲತಃ ಕೇರಳದ ತ್ರಿಶ್ಶೂರಿನವರಾಗಿದ್ದು, ದುಬೈನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕಲಾವಿದೆ ಇಂದು ಆಂಟನಿ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಕೇವಲ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. 2002ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಅವರು, ಈ ನಗರ ತಮಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಜೀವನ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಈ ನಂಟಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿತು. ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಭಾಷೆ ಕಲಿಯುವುದು ಅಗತ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವರು ಅಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯುವುದು ಕನಿಷ್ಠ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.

ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಗರದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸೀಮಿತ ಸ್ನೇಹವಲಯದ ಆಚೆಗೂ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ಸ್ಥಳೀಯ ಅಂಗಡಿಯವರು, ಆಟೋ ಚಾಲಕರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದ ಅಂಗನವಾಡಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗಿದ್ದ ಕುತೂಹಲವೇ 'ವಾಸನೆ' ಎಂಬ ಯೋಜನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು. ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿ, ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹಳೆಯ ಅಂಗಡಿಗಳು, ಪರಿಚಿತ ರಸ್ತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬದಲಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಅವರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಹಿಳೆಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಲು, ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆಯಲು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ 'ನಮ್ಮ ಕಟ್ಟೆ' ಎಂಬ ವೇದಿಕೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪುರುಷರಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸ್ಥಳಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಅಂತಹ ಅವಕಾಶಗಳು ವಿರಳ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಈ ಉಪಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದರು.

ಜನರು ಮನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕು ಹಾಗೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಬದುಕಿನಾಚೆಗೂ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಬೆಂಗಳೂರು ನೀಡಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು, ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಅನುಭವಗಳೇ ನಗರದೊಂದಿಗಿನ ತಮ್ಮ ನಂಟನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು.

ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಸಂಪತ್ ರಾಮಾನುಜಂ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಜನರನ್ನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸುವ ಸೇತುವೆಯಾಗಿದೆ. ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದವರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂವಹನದ ಅಂತರವಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಶ್ರೀದೇವಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ 2016ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಉಚಿತ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕಾ ಉಪಕ್ರಮವಾದ 'ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯೋಣ' ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡೇತರರು ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ನೆರವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಈವರೆಗೆ ಸುಮಾರು 4,200 ಕಲಿಕಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.

ಈ ತರಗತಿಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ದಂಪತಿಯೇ ಭರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಳದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ತಾವು ವಾಸಿಸುವ ಸಮುದಾಯದ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ರಾಮಾನುಜಂ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನಾಗರಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಇದರಿಂದ ನಗರದೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.

ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ರಜನಿ ರೇಖಾ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ 25 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಲೆ, ಕರಕುಶಲತೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಗುರುತನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿರುವ ಅವರು, ನಿರ್ಮಲ್ ಮತ್ತು ತಂಜಾವೂರು ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಲಾಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಳಿಕ ವಿವಿಧ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ 'ರೆವ್ಸ್' (Reves) ಎಂಬ ಕಲಾ ಗ್ಯಾಲರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಶಿಕ್ಷಕರು, ವೈದ್ಯರು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಕಲೆಯಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇತರ ವೃತ್ತಿಪರರ ಕಲಾಕೃತಿಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಗ್ಯಾಲರಿಯ ಮೂಲಕ ಕಲೆಯನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಜನರು ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುವ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 'ಖಾಕಿ ಕ್ರಾನಿಕಲ್ಸ್' ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ರಚಿಸಿದ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹಂಪಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಬೆಳಗಾವಿ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದ ಖಾದಿ ನೇಕಾರರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವ ಅವರು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಖಾದಿ ಜವಳಿಯನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗಾಗಿ ಖಾದಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೋದ್ಯೋಗ ಆಯೋಗದೊಂದಿಗೂ ಸಹಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೋವಿಡ್-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಪಿಪಿಇ ಕಿಟ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ತಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕವನ್ನೇ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ್ದರು.

ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಜನರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದುಕಿಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ರಜನಿ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

ಕೇರಳ ಮೂಲದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ರಫೀಕ್ ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡ ದೈನಂದಿನ ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿವೆ. ಉದ್ಯೋಗದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅದೇ ಕ್ರಮೇಣ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು.

ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಅವರು ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬರುವ ಖಾಯಂ ಗ್ರಾಹಕರು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪರಸ್ಪರ ಕುಶಲೋಪರಿ ವಿಚಾರಿಸಲು, ಮಾತನಾಡಲು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕಲು ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೆ ಅವರ ಅಂಗಡಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಭೇಟಿಯ ತಾಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳು ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಕತೆಗಳು ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಅವರ ಕುಟುಂಬವೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದು, ನಗರದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ನಂಟನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಆಗಾಗ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪರಿಚಿತ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಮತ್ತು ಜನರಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೇ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.

ಮೂಲತಃ ಮುಂಬೈ ಮೂಲದ ಉದ್ಯಮಿ ಪ್ರತಿಭಾ ನಕಿಲ್, 1991ರಲ್ಲಿ ಐಟಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದರು. ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಉದ್ಯಮದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಉಪಕ್ರಮಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಿಳಾ ಉದ್ಯಮಿಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಸಂಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ಜನರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವುದು ಕೇವಲ ದೈನಂದಿನ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು, ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆ ನೆಲದವರಾಗುವುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಪ್ರತಿಭಾ.

ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನಟಿ ಪೂಜಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಕರ್ನಾಟಕದೊಂದಿಗಿನ ಪಯಣ 2006ರಲ್ಲಿ 'ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ' ಚಿತ್ರದ ಚಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕನ್ನಡಿಗರಿಂದ ದೊರೆತ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮನ್ನಣೆ ಈ ನಗರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಚಿತ್ರದ ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಸೆಟ್‌ನಲ್ಲೇ ಸಹ ಕಲಾವಿದರು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿಂದ ಪದಗಳು ಹಾಗೂ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಕೆಲವರು ನಕ್ಕರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರೂ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಕಲಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾರೆ.

"ನನ್ನ ಬೇರುಗಳು ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಹಾರಲು ನನಗೆ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಕರ್ನಾಟಕ" ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪಂಜಾಬ್ ಮೂಲದ ಗಾಯಕ ಜಸ್ಕರಣ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಕನ್ನಡದೊಂದಿಗಿನ ಪಯಣ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಅರ್ಜುನ್ ಜನ್ಯ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಅವರು, ಗಾಯನ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋವೊಂದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಕ್ರಮೇಣ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಗಾಯಕರಿಗೆ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯುವುದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ, ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹಿಂದಿರುವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಸರಿಯಾದ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಹಾಡಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಲು ಭಾಷೆಯ ಜ್ಞಾನ ಅಗತ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ತಾವು ಹಾಡುವ ಸಂಗೀತದೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ನಂಟು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ನೆಲವಾಗಿದ್ದು, ಹೊಸದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು ಹಿಂಜರಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಪ್ರೀತಿಯ ಆತಿಥ್ಯವು ಹೊರಗಿನವರಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಬದಲು ತಮ್ಮ ಮನೆಯವರೇ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.