ಬೆಂಗಳೂರು: ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಭವ್ಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಉರ್ದು ಹಬ್ಬ’ವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ್ದು, ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ಬಿಜೆಪಿ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.

ನವೆಂಬರ್ 9ರಂದು ಉರ್ದು ದಿನದ ಅಂಗವಾಗಿ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಭವ್ಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಉರ್ದು ಹಬ್ಬ’ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ಕಲ್ಯಾಣ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಕಲ್ಯಾಣ, ಹಜ್ ಮತ್ತು ವಕ್ಫ್ ಸಚಿವ ಯು.ಟಿ.ಖಾದರ್ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಖಾದರ್ ಹೇಳಿಕೆ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಬಿಜೆಪಿ ಹಿರಿಯ ಶಾಸಕ ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದು, ಕನ್ನಡಿಗರ ಅನನ್ಯತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ವಿಧಾನಸೌಧವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯದ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಓಲೈಕೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

“ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉರ್ದು ಭಾಷೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಆದ್ಯತೆಯದ್ದಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಇಂತಹ ವೈಭವದ ವೇದಿಕೆ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಲಭಿಸಿದೆ? ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೀಮಂತ ಉಪಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಸಿಗದ ಇಂತಹ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಉರ್ದು ಭಾಷೆಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಏಕೆ?” ಎಂದು ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಸಂಬಂಧ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘ ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿರುವ ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು, ಕರ್ನಾಟಕ ಬಹುಭಾಷೆ, ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ನಾಡು. ಕನ್ನಡದ ಜೊತೆಗೆ ಉರ್ದು, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ, ಮರಾಠಿ, ಹಿಂದಿ, ಕೊಂಕಣಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಜನರು ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ತಕರಾರು ಇರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಬೇರೆ; ಆ ಭಾಷೆಯ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುವುದು ಬೇರೆ. ಇದೇ ಈ ಇಡೀ ವಿವಾದದ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಉರ್ದು ಭಾಷೆಗೆ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ. ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲಿ. ಉರ್ದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನ ನಡೆಸಲಿ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಅನುದಾನ ನೀಡಲಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರ ವಿರೋಧವೂ ಇರಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಡಳಿತ ಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರವಾದ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೇ ಏಕೆ?

ವಿಧಾನಸೌಧವೇ ಏಕೆ?

ರಾಜ್ಯದ ಸಾವಿರಾರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವೇದಿಕೆಗಳಿರುವಾಗ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವುದರ ಹಿಂದಿನ ತರ್ಕವೇನು?

ಇದು ಕೇವಲ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸ್ಥಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ.

ಇದು ಸರ್ಕಾರ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ವಿಧಾನಸೌಧ ಯಾವುದರ ಸಂಕೇತ?

ವಿಧಾನಸೌಧ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಭಾಂಗಣವಲ್ಲ. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಡಳಿತದ ಸಂಕೇತ. ಅದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂಕೇತ. ಅದು ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಿಂದ ನಡೆಯುವ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರ.

ಹಾಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಅದರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ವೇದಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸರ್ಕಾರ, ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು:

ಈ ಅವಕಾಶ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಇದೆಯೇ?

ಇದೆಯೆಂದಾದರೆ, ನಾಳೆ ತಮಿಳು ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ತೆಲುಗು ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ಮರಾಠಿ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ಹಿಂದಿ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ಕೊಂಕಣಿ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ, ತುಳು ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ — ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷಾ ಸಮುದಾಯವೂ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಲು ಕೇಳಿದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ?

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತೀರಾ?

ನೀಡುತ್ತೀರಾದರೆ, ವಿಧಾನಸೌಧವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಡಳಿತದ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ, ಅಥವಾ ಭಾಷಾವಾರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಬ್ಬಗಳ ಶಾಶ್ವತ ವೇದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಯಾವ ಮಾನದಂಡದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಉರ್ದುವಿಗೆ ಈ ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶ?

ಸರ್ಕಾರ ಇದಕ್ಕೆ ನೇರ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆ ಉರ್ದುವಿನದ್ದಲ್ಲ — ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತಿನದ್ದಾಗಿದೆ

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಇದು ಉರ್ದು ವಿರೋಧಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಉರ್ದು ಮಾತನಾಡುವ ಜನರು ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೌದು. ಅವರ ಭಾಷೆಗೆ ಗೌರವ ಇರಬಾರದೇ? ಖಂಡಿತ ಇರಬೇಕು.

ಆದರೆ ಅದೇ ಗೌರವ ತಮಿಳಿಗೆ, ತೆಲುಗಿಗೆ, ಮರಾಠಿಗೆ, ಮಲಯಾಳಂಗೆ, ಹಿಂದಿಗೆ, ಕೊಂಕಣಿಗೆ, ತುಳುವಿಗೆ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷಾ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೂ ಇರಬೇಕು.

ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರು ಇನ್ನೂ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯಾಪಾರಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಾಮಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೇವೆಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಂದಿಗೂ ಇದೆ.

ಕನ್ನಡ ತನ್ನದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರುವಾಗ, ಸರ್ಕಾರವೇ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಆಡಳಿತಿಕ ಸಂಕೇತವನ್ನು ವೇದಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಆದ್ಯತೆಯ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ?

ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡಿಸುವುದು ಸಹಜ.

ವಿಡಂಬನೆಯೆಂದರೆ — ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಆದರೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು!

ಇದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಾಷಾ ನೀತಿ?

ಹಿಂದಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ — ಉರ್ದುವಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ನೀತಿ ಏಕೆ?

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಭಾಷಾ ನೀತಿ ಕುರಿತು ಹಿಂದಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿದೆ. SSLC ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿನ ಅಂಕ ತೇರ್ಗಡೆಗೆ ಪರಿಗಣಿಸದೇ ಹಿಂದಿ ವಿರೋಧಿ ನಿಲುವು ತಳೆದ ಸರ್ಕಾರ, ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉರ್ದು ಭಾಷೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಸಹಜ.

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಭಾಷಾ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ತತ್ವ ಮತ್ತು ಸತತತೆ ಇದೆಯೇ?

ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕುರಿತು ಒಂದು ರೀತಿಯ ನಿಲುವು, ಹಿಂದಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ನಿಲುವು, ಉರ್ದುವಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ — ಹೀಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಜನರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬಾರದೇ?

ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣದ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?

ಸರ್ಕಾರದ ಇಂತಹ ಕ್ರಮಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಓಲೈಸುವ ರಾಜಕೀಯದ ಅನುಮಾನ ಮೂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಉರ್ದುವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರವೇ ಹಬ್ಬ ಆಯೋಜಿಸಿದಾಗ, ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾಷಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡಬೇಕೇ?

ಅಥವಾ

ಇದು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಸರ್ಕಾರ ಇದನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾಡಿಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ:

ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಒಂದೇ ನೀತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಲಿ.

ಆಗ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಒಂದು ಭಾಷೆಗೆ ವಿಶೇಷ ವೇದಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು, ಉಳಿದ ಭಾಷೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರವೇ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮರೆಯಬಾರದು

ಬೆಂಗಳೂರು ಇಂದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳ ಜನರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ದೇಶದ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದ ಜನರ ನಗರವೂ ಆಗಿದೆ.

ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮಲಯಾಳಂ, ಮರಾಠಿ, ಹಿಂದಿ, ಉರ್ದು, ಕೊಂಕಣಿ, ತುಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳ ಜನರಿದ್ದಾರೆ.

ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿರುವುದು ಸಹಜ.

ಅವರು ನಾಳೆ ಕೇಳಿದರೆ: “ಉರ್ದು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಸಿಕ್ಕಿತು; ನಮ್ಮ ಭಾಷಾ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಸಿಗಬಾರದು?”

ಸರ್ಕಾರದ ಉತ್ತರವೇನು?

“ನಿಮ್ಮ ಭಾಷೆಗೂ ಅವಕಾಶ ಇದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ —

ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ:

ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ವಿಧಾನಸೌಧವೇ ವೇದಿಕೆಯೇ?

ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಭಾಷೆಯ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೂಲ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕತೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?

ವಿಧಾನಸೌಧವನ್ನು ಭಾಷಾವಾರು ಹಬ್ಬಗಳ ವೇದಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೇ?

ಒಂದು ದಿನ ಉರ್ದು, ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ತಮಿಳು, ನಂತರ ತೆಲುಗು, ಆಮೇಲೆ ಮರಾಠಿ, ನಂತರ ಮಲಯಾಳಂ, ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಹಿಂದಿ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ —

ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಆಡಳಿತದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆಯೇ?

ಅಥವಾ

ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಭಾಷಾವಾರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಭ್ರಮಗಳ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆಯೇ?

ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕ ಘನತೆ ಇದೆ.

ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಥವಾ ಭಾಷಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಅದರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅರ್ಥವೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಸರ್ಕಾರ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇದು ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟುವ ದಾರಿಯಾಗಬಾರದು

ಸರ್ಕಾರ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾಷಾ ಸೌಹಾರ್ದ ಬಯಸಿದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸರ್ಕಾರಿ ವೇದಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಬದಲು ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತರುವ ವೇದಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಿ.

ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಭಾಷೆಗೆ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸರ್ಕಾರಿ ವೇದಿಕೆ ನೀಡಿ, ಒಂದೊಂದು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶ ನೀಡುವ ಕ್ರಮ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಅದು ಸೌಹಾರ್ದಕ್ಕಿಂತ ಗುರುತು ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು.

ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕೆಲವು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

1. ವಿಧಾನಸೌಧದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನೇ ಉರ್ದು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವ ಕಾರಣವೇನು?

2. ಇದೇ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷಾ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

3. ನೀಡುವುದಾದರೆ, ವಿಧಾನಸೌಧವು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಾರು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಶಾಶ್ವತ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕೇ?

4. ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಉರ್ದುವಿಗೆ ಈ ವಿಶೇಷ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾನದಂಡವೇನು?

5. ಈ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಥಮ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಸೌಧದ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆಯೇ?

6. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಉದ್ದೇಶ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾಷಾ-ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಸಿದ್ಧವೇ?

7. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜನರು ಇದನ್ನು ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೀತಿಯೆಂದು ನೋಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶವೆಂದು ನೋಡಬೇಕೇ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರವೇ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡ ತನ್ನದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಇರಲಿ.

ಸರ್ಕಾರ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಭಾಷಾ ಸೌಹಾರ್ದ ಬಯಸಿದರೆ, ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಬಾರದು. ವಿಧಾನಸೌಧ ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಡಳಿತದ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ಕಾರದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಭಾಷಾವಾರು ಹಬ್ಬಗಳ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬಾರದು.

8. “ಸರ್ಕಾರ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಅಥವಾ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಷಾ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದೆಯೇ?”

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕಾದವರು ಜನರಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರವೇ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.