ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಕೆರೆ ನೀರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಲುಷಿತ: ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ವಿಷಯುಕ್ತ ಹಣ್ಣು-ತರಕಾರಿ

ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ: ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಕೆರೆ 326 ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಇನ್ನೊಂದು ಜಲಮೂಲವಾದ ಚಿಕ್ಕತುಮಕೂರು ಕೆರೆ 75 ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡಿದೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕವಿಲ್ಲದೆ, ಇಡೀ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಪಟ್ಟಣದ ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರು, ಬಶೆಟ್ಟಿಹಳ್ಳಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರದೇಶದ 52 ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ರಾಸಾಯನಿಕ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಲುಷಿತ ನೀರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಅರ್ಕಾವತಿ ನದಿ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರಕ್ಕೆ ಕಲುಷಿತವಾಗದೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ, ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಪಟ್ಟಣದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರು ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ಜಲಮೂಲವನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನೀರು ಚಿಕ್ಕತುಮಕೂರು ಕೆರೆಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಕೆರೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಜಲಚರಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಸರಘಟ್ಟ ಮತ್ತು ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗೆ ಹರಿದು, ಸಂಗಮ ಮತ್ತು ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೆರೆಗಳ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಅಣಬೆಗಳಂತೆ ಬೆಳೆದಂತೆ, ಅವು ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಈ ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಜಲಮೂಲವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಪಟ್ಟಣದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರನ್ನು ಈ ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 2017 ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಒಳಚರಂಡಿ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕ (STP) ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಅರ್ಕಾವತಿ ಹೋರಾಟ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯ ವಸಂತ್ ಕುಮಾರ್ ಪಿಕೆ, ಈ ಕೆರೆಯು ಅರ್ಕಾವತಿ ನದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕತುಮಕೂರು ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಸ್‌ಟಿಪಿಗಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದಿನಕ್ಕೆ 12 ಮಿಲಿಯನ್ ಲೀಟರ್‌ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು (MLD) ವಿಷಕಾರಿ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಈ ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಹಲವಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಗಳನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಂತರ್ಜಲಕ್ಕೆ ಯಾವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಸೇರುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ: ರೈತರು

ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾದ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ, 73 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವರಲ್ಲಿ 60 ಮಂದಿಯ ಸಾವು ಅಂಗಾಂಗ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಇದು ನೀರಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಳಜಿ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಎರಡು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ 30 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಎಲೆಕೋಸು, ಟೊಮೆಟೊ ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಣ್ಣಿನ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಮಗೆ ಅಂತರ್ಜಲ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಮೂಲವಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಕೆಆರ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಇತರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯ ರೈತರೊಬ್ಬರು ದಿ ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್(The New Indian Express)ಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಜಾನುವಾರುಗಳು ಸಹ ಈ ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ.

ಸುರಕ್ಷಿತ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳಿಲ್ಲದೆ, ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್ ಮತ್ತು 15 ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ನೆರೆಯ ಮಹಾರ ಹೊಸಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್‌ನ ಜನರು 30 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಜಕ್ಕಲಮಡಗು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಮೂಲಕ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಜಿಪಿ ನೀರಿನ ಘಟಕಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಬೋರ್‌ವೆಲ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ನಲ್ಲಿಗಳಿಗೆ ಪಡೆಯುವ ನೀರು ಸ್ನಾನಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಕುದಿಸದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿರಂತರ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಗುಳ್ಳೆ ತುರಿಕೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿ ನಾಗರತ್ನ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಬಳಿಯ ದೊಡ್ಡತುಮಕೂರು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರುವ ಕೃಷ್ಣಪ್ಪ ಅವರ ಸಣ್ಣ ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ, ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ದಿನನಿತ್ಯದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಪ್ರತಿದಿನ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅಂಗಡಿಯು ಹೊಸ ಯುಗದ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಯುಆರ್ ಕೋಡ್ ವಾಲ್ ಸ್ಟಿಕ್ಕರ್ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಹೊಂದಿರುವ ಗ್ರಾಹಕರು UPI ಮೂಲಕ ಪಾವತಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ, ಉತ್ತಮ ಲಾಭವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಕಾಳಜಿ ಲಾಭವಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೀರಿನ ಖಾತರಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು?

ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದವರು ಯಾರು, ನಾವು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು 'ನೀರಿನ ಖಾತರಿ', ಇದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ನಮಗೆ ಒದಗಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬೋರ್‌ವೆಲ್ ಪಂಪ್‌ಗಳು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದು ಪುಡಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿವೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ವಿಷಕಾರಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಕೆರೆಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಲ ನೀರನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೊಡ್ಡಬಳ್ಳಾಪುರ ಶಾಸಕ ಧೀರಜ್ ಮುನಿರಾಜ್ ನೀರನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ STP ಸ್ಥಾಪಿಸಲು 54 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಅನುದಾನವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀರಿದೆ, ಆದರೆ ಕುಡಿಯಲು ಒಂದು ಹನಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 50 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರು ಈ ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದ ಹಣ್ಣು-ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರು.