ಇದುವರೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಈಗ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಕೂಡ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮ. ನಾನು ನನ್ನ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ರಾಜಕೀಯದ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೇ ಹಣದ ಪ್ರಭಾವವಿಲ್ಲದ 'ಉತ್ತಮ ಪ್ರಜಾಕೀಯ ಪಕ್ಷ'ವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೂ ಹೊಸತನ ಬಂದಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ರಾಜಕೀಯ ಮಾತ್ರ ಹಳೆಯ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ ಯಾಕಿರಬೇಕು? ಈಗ ರಾಜಕೀಯ ಹೂಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಲಾಭದ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿದೆ. ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದವರು ಮಾತ್ರ ಗೆಲ್ಲುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಜನಸೇವಕರಾಗಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರಬೇಕು. ಜನರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕೂ ಇರಬೇಕು. ಜನರು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜನರನ್ನು ತಲುಪಲು ನಾನು ನನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಲವರು ನನ್ನನ್ನು ಹುಚ್ಚ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹಣ ಖರ್ಚು ಮಾಡದೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಆದರೆ, ಈಗ ಜನರು ಪ್ರಜಾಕೀಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಹಣವಿಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ದೊಡ್ಡ ಪಡೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಇತರರನ್ನು ದೂರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದೇ ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ.

ಪ್ರಜಾಕೀಯವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಾವು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಹಣ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಗಳು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು.

ನಾನು ಈ ಪಕ್ಷವನ್ನು ನಾಯಕನಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಜನರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ನೋಡಿ ಮತ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಲ್ಲ, ಪಕ್ಷಕ್ಕಲ್ಲ, ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಮತ ಹಾಕಬೇಕು. "ನಾವು ಯಾರಿಗೆ ಮತ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?" ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ "ಯಾವ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಮತ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?" ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಎಲ್ಲರೂ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಹೊಸ ಪಕ್ಷ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಂದರೆ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾಗಬೇಕು.

ಅಂತಹ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಭಾವೋದ್ವೇಗದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ನಾನು ಜನರಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮೂಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕೇವಲ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲಾರವು.

ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ SOP ರೂಪಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆ್ಯಪ್ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಕರೆ, ವಾಟ್ಸಾಪ್, ವಿಡಿಯೊ ಕಾಲ್ ಅಥವಾ ನೇರ ಭೇಟಿ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಜನರೇ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬಹುದು.

ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ಖಂಡಿತ. ಆ್ಯಪ್ ಮೂಲಕ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಳ್ಳೆಯದಿದ್ದರೆ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ. ನನ್ನ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಎಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ. ಜನರ ಬೇಡಿಕೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮತ ಹಾಕುವುದು ಅಲ್ಲ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆರೇಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಸೊಕ್ಕೆ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇವೆ.

ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ. ಆದರೆ ಹಣ, ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಟೌಟ್‌ಗಳ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಜನರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಮತಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇದ್ದೇವೆ.

ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ 'ನಾಯಕ' ಎಂಬ ಪದ ಇಲ್ಲ. 'ಜನಸೇವಕರು' ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನಾವು ನಾಯಕರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಜನಸೇವಕರು ಜನರ ಆಶಯದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾನು ಸಂವಿಧಾನ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಹಣವಲ್ಲ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ತಂದಿವೆ. ಜನರ ಆಲೋಚನೆ ಬದಲಾದರೆ ರಾಜಕೀಯವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅದು ಮತದಾರರ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಆ ಹಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರ ವಿಶ್ವಾಸ ಪಡೆದವರೇ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಚುನಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಚಾರಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಮತದಾರರು ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಶಾಲೆ, ರಸ್ತೆ ಕೇಳುವುದು ಸರಿಯಾದ ಬೇಡಿಕೆ. ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಜನರೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಅವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾದು ನೋಡೋಣ. ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಅವರಿಂದ ವಿಶೇಷ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಉತ್ತಮ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಬದಲಾವಣೆ ನಿರಂತರ. ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ. 'ಕೆಜಿಎಫ್', 'ಕಾಂತಾರ'ದಂತಹ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿವೆ. ಪ್ರತಿಭಾವಂತರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಲೆವೆಲ್' ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಮಿಳಿನ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲೂ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. OTT, ಶಾರ್ಟ್ ಫಿಲ್ಮ್, ಮೈಕ್ರೋ ಡ್ರಾಮಾ, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳು. ಚಿತ್ರಮಂದಿರ ಮತ್ತು OTT ಅನ್ನು ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಜನರು ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನೋಡಿದರೆ ಅವಕಾಶವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೊರಿಯನ್, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮಿಳು ಅಥವಾ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಕಾಲಾನುಸಾರ ಬದಲಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.

ಹಿಂದೆ ಕಥೆ ಸಿಗುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ, ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 30 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಸರಳ ನಿರೂಪಣೆಯ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಈಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೇ ಆರು ತಿಂಗಳಿಂದ ಒಂದು ವರ್ಷ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್, ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೆಲಸಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಹಂತಗಳು ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಈಗ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಇದೆ. ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೆಲವು ಮಟ್ಟಿನ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಅಗತ್ಯವಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಅತಿಯಾದ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರಿದರೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟಿನ ಹಿಂಸೆಯೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈಗ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮನೋಭಾವ ಬದಲಾಗಿದೆ.