ಏಷ್ಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನ ಮಿಶ್ರ 4x100 ಮೀಟರ್ ರಿಲೇಯಲ್ಲಿ ಕೊಪ್ಪದ ಸ್ನೇಹಾ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಶಾನುವಳ್ಳಿ ಗೌಡ ತಂಡ 3ನೇ ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕಂಚಿನ ಪದಕಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟರು. ಇನ್ನು ಸ್ನೇಹಾ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು 100 ಮೀಟರ್ ಮತ್ತು 200 ಮೀಟರ್ ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹುಡುಗರೊಂದಿಗೆ ಓಡುವಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪರಸ್ಪರ 'ಸ್ನೇಹಾ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾಳೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ನಾನು ಇನ್ನೂ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಸ್ನೇಹಾ ಗೌಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿಗೆ ದಶಕಗಳು ಉರುಳಿವೆ. ಈಗಲೂ ಸ್ನೇಹಾ ಹುಡುಗರಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನು ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದ 4x100 ಮೀಟರ್ ಮಿಶ್ರ ರಿಲೇ ಓಟ ನಮಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಅಂತಿಮ ಗೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ, ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದಾಖಲೆ (41.06 ಸೆಕೆಂಡುಗಳು) ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಡಾಗ ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಈಗ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮಾತ್ರ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿರಬೇಕು ಎಂದು ತಮ್ಮ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಇನ್ನೂ ಇದನ್ನು ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ನೇಹಾ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ವಿಷಾದವನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು. ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಪದಕ ಗೆದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಇಡೀ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಈಗ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು ಇಲ್ಲ. ಅವರು ನೀಡಿದಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೋವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.
ರಿಲೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಮೀಸಲು (ರಿಸರ್ವ್) ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಿದ್ದ ಗೌಡ ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿದ್ದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಮೊದಲ ಮೀಸಲು ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಿದ್ದೆ. ಅಭಿನಯ ರಾಜರಾಜನ್ ಮತ್ತು ಹರಿತಾ ಭದ್ರಾ ಆರಂಭಿಕ ಸುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಭಿನಯ ಅವರ ತೊಡೆಯ ಸ್ನಾಯು ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ತಂಡವು ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿಗೆ ಅನುಭವಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿನ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು ಎಂದು ಅವರು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಓಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಆ ನಾಲ್ವರು ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿದ್ದ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಯಿತು. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪುರುಷ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಅದಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಳೆದಿತ್ತು. ನಾವು ಗಾಬರಿಯಾಗಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಪಡೆದ ತರಬೇತಿಯ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆವು. ನಾವು ಓಟವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ, ಉಳಿದೆಲ್ಲವೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ವರ್ಷದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯ, ಈ ಕ್ರೀಡಾಪಟು ತಿರುವನಂತಪುರದ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶಿಬಿರಗಳು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಕುರಿತಾದ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿತ್ತು. ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಪೋಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಂತರ 15 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಜೆಕ್ ಗಣರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೆವು. ಹೊಸ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಭಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇತರ ದೇಶಗಳ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳೊಂದಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಏಷ್ಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ನಾವು ಆ ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು ಎಂದು 28 ವರ್ಷದ ಓಟಗಾರ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕ್ರೀಡಾಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಪಾಠವೂ ಆಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ ಅಥವಾ ಅವರು ನನ್ನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂದು ನಾನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ತರಬೇತಿಯು, ಸ್ನೇಹಪರರಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಟ್ರ್ಯಾಕ್‌ನ ಹೊರಗೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂದು ನನಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿತು. ಅವರನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅವರ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಕಲಿತರೆ, ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯವೇ ಎಂದು ಸ್ನೇಹಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ.
ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪದಕ ಸಾಧನೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವೆನಿಸಿದ ಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ ತಂಡವು ಮಹಿಳೆಯರ 4x400 ರಿಲೇಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕ್ಷಣ. ನಮ್ಮ ಪದಕ ಪ್ರದಾನ ಸಮಾರಂಭ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಮಾರಂಭ ಒಂದೇ ದಿನದಂದು ನಡೆದಿದ್ದವು. ನಮ್ಮ ಸಮಾರಂಭದ ನಂತರ, ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಮೊಳಗುವುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದೆವು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರ ಹಿಂದಿನಿಂದ ನುಸುಳಿ ಹೋಗಿ, ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಅವರ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದೆವು. ಅದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಈ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ [ಏಷ್ಯನ್ ರಿಲೇ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ] ಮಹಿಳಾ ರಿಲೇ ತಂಡದೊಂದಿಗೆ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನನಗೆ ನೆನಪಿಸಿತು ಎಂದರು.