ನಾವು ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನಿದ್ದ. ಆತನ ಹೆಸರು ಎಂಜಿಮಾನ ಅಂತ. ಆತ ಮೂಲತಃ ಆದಿವಾಸಿ. ಕಳೆದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆತ ಒಂದು ದಿನ ಸಹ ಬಿಡದೇ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಜತೆ ಒಡನಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಎನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಸತ್ಯ.
ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗೊರಿಲ್ಲಾ ಕುಟುಂಬವೊಂದು ಎಂಜಿಮಾನನನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿತ್ತಂತೆ. ಆತ ಅವುಗಳ ಜತೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದ. ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ತಾಸು ಅವುಗಳ ಜತೆಯೇ ಆತ ಕಳೆದಿದ್ದನಂತೆ. ಸಾಯಂಕಾಲವಾಗುತ್ತಲೇ ಅವುಗಳ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆದು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತು ಬಂದಿದ್ದನಂತೆ.
ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳು ಹಾಗ್ಯಾಕೆ ವರ್ತಿಸಿದವು? ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ.
'ಅದು ತೀರಾ ಸಹಜ. ಅವುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರೆ ಅವು ಏನೂ ಮಾಡೊಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿವೆ ಅಂತಾನೇ ಅರ್ಥ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ವಭಾವವಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವು ಎಂದೂ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವುಗಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದಾಗ ಅವುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಲುಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನೀವು ಭಯದಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರೂ ತಾವಾಗಿಯೇ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತವೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಆತಂಕವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಅವಾಗಿಯೇ ವಿಶ್ವಾಸ, ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ನನಗೆ ಇಂಥ ಅನುಭವ ಅನೇಕ ಸಲ ಆಗಿದೆ. ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಜತೆ ಸತತ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವುದರ ಅಪಾಯವೇನೆಂದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪದೇ ಪದೆ ಅವುಗಳ ಸಾಮೀಪ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಒಂದೆರಡು ದಿನ ನೋಡದಿದ್ದರೆ ಚಡಪಡಿಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.' ಎಂದು ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಸ್ವಭಾವ, ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಗುಣಕಥನಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಕಿದ.
'ಇದು ನನ್ನದೊಂದೇ ಅನುಭವ ಅಲ್ಲ. ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಅವರದೂ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಾದ ಬಳಿಕ ಅವುಗಳ ಜತೆ ಏನೋ ಒಂದು ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಹೇಳಲಾರದ ಸಂಬಂಧ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಏಕಮುಖ ಅಲ್ಲ. ಪರಸ್ಪರ ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಇದೇ ಭಾವನೆ ಪಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಸಹವಾಸಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಗುಂಗಿಗೆ ಮರುಳಾದರೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದೆಂಥ ಮೋಡಿಯೋ ಏನೋ? ಅವುಗಳ ಹಿಡಿತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಚಡಪಡಿಸುವ ಅವೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಎಂಜಿಮಾನ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಮೋಡಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ.
'ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನುಷ್ಯರ ವರ್ತನೆ ಸಹ ಸಹಜವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜತೆಗೆ ವರ್ತಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರು ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಈ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳನ್ನು ನೋಡದೇ ಬರಿಗೈಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲ ಅವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸಹನೆ, ಆಕ್ರೋಶ ತೋರಿದ್ದಿದೆ. ಕ್ಯಾಕರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಗುರ್ಗುಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಚ್ಚಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ ಎಗರಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನಾನು ಮೊದಲ ದಿನ ಕಾಡಿಗಿಳಿದಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಕಾರಣ ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಅವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು. ನಾವು ಮನುಷ್ಯರು, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಿಕ್ಕಲರಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನು ಅವುಗಳಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಉತ್ತಮ, ಆದರ್ಶದ ನಡೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?' ಎಂದು ಆತ ತನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಾಸಲಾರಂಭಿಸಿದ.
ನನಗೆ ಎಂಜಿಮಾನನ ಮಾತು-ಕತೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೆಂದರೆ, ಆತನಲ್ಲಿ ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕತೆ, ಉಪಕತೆ, ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಸಂಗತಿಗಳಿದ್ದವು. ಆತ ಹೇಳಿದವುಗಳ ಪೈಕಿ ಪ್ರಮುಖವಾದವುಗಳನ್ನು ಬುಲೆಟ್ ಪಾಯಿಂಟ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಾದರೆ...