ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಗದವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಯಾರದ್ದೋ ಅಂಗೈ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ತಾನು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಅಷ್ಟೇನೂ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಟ್ಟು ತಾನು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವುದಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆ ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಅಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಹೋಗುವಾಗ ಆತ ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮುಂದೆ ಅದು ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ತಮಾಷೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಇದೊಂದು ದುರಂತದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಂತಿತ್ತು.

ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಮಹಿಳೆ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಅವರು ನವೆಂಬರ್ 10 ರಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆ 'ಬಿಲಾಂಗಿಂಗ್' (Belonging) ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. 1970 ರ ದಶಕದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬದ ದೆಹಲಿ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಹಸ್ತಸಾಮುದ್ರಿಕ, ಸೋನಿಯಾ ಅವರ ಪತಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರೇ ಮುಂದೆ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿದ್ದನು. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ, ರಾಜೀವ್ ಅವರ ತಮ್ಮ ಸಂಜಯ್ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ಘಟನೆ ನಡೆದದ್ದು ವಿಲ್ಲಿಂಗ್ಡನ್ ಕ್ರೆಸೆಂಟ್‌ನ ಬಂಗಲೆ ಸಂಖ್ಯೆ 12 ರಲ್ಲಿ. ಸೋನಿಯಾ ಅವರು ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟವನ್ನು "ಬಾರಾ ನಂಬರ್ ಡೇಸ್" (12ನೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದಿನಗಳು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. 1977 ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಂತರ, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಕುಟುಂಬದ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಯೂನಸ್ ಅವರು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಗಾಗಿ ಈ ನಾಲ್ಕು ಮಲಗುವ ಕೋಣೆಗಳಿರುವ ಮನೆಯನ್ನು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆ ಕುಟುಂಬದವರು ಇಂದಿಗೂ ಇದನ್ನು "ಬಾರಾ ನಂಬರ್" (12ನೇ ಸಂಖ್ಯೆ) ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿಮಾನ ಪೈಲಟ್ ಆಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಂಜಯ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರನ್ನು ಅವರ ತಾಯಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ವಿಲ್ಲಿಂಗ್ಡನ್ ಕ್ರೆಸೆಂಟ್‌ನ 12ನೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪೈಕಿ, ಒಂದು ಘಟನೆ ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿದೆ" ಎಂದು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. "ಒಂದು ದಿನ, ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ದಪ್ಪಗಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಆವರಣದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದ. ಆತ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಂಗೈಯ ಗುರುತು ಇರುವ ಕಾಗದವೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ... ನನಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲು ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳಿದ್ದವು. ನನಗೆ ನನ್ನ ಭೂತಕಾಲದ ಅರಿವಿತ್ತು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಅವನನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಆಕೆ "ಕೋಪದಿಂದ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದಾಗ", ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಓಡಲು ತಿರುಗಿ, "ನಹೀ, ನಹೀ, ಸಂಜಯ್ ನಹೀ - ಆಪ್ಕೆ ಪತಿ ರಾಜೀವ್ ಜೀ ಏಕ್ ದಿನ್ ಪ್ರಧಾನ್ ಮಂತ್ರಿ ಬನೆಂಗೆ!" ("ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ, ಸಂಜಯ್ ಅಲ್ಲ - ನಿಮ್ಮ ಪತಿ ರಾಜೀವ್ ಜೀ ಒಂದು ದಿನ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ!") ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. "ಆಗ ನಾನು ರಾಜೀವ್ ಅವರನ್ನು ಕಂಡೆ; ಅವರು ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಶಾಯಿಯ ಗುರುತಿತ್ತು! ಆ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ, ರಾಜೀವ್ ಇದನ್ನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಮಾಷೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ನಾನು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಬದಲಿಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದೆ," ಎಂದು ಅವರು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂಜಯ್ ಗಾಂಧಿ 1980ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟರು. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ 1984ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದರು ಮತ್ತು ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಸೋನಿಯಾ ಅವರ "ಕಣ್ಣೀರಿನ ಮನವಿಗಳ" ನಡುವೆಯೂ ರಾಜೀವ್ ಈ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು ಎಂದು ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.ಅವರು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ರಾಜೀವ್ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು.

ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ತಮಗೆ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ, ಒಂದು ದುರಂತ ಘಟನೆಯನ್ನು ಅವರು ಶಕುನವೊಂದರ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸನ್ನಿವೇಶವೊಂದು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. 1985ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ 41ನೇ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು, ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಕಾಲಿ ನಾಯಕ ಹರ್ಚಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಲೊಂಗೋವಾಲ್ ಅವರನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂತು.

"ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಓಡುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಇದೊಂದು ದುರಂತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಶಕುನವೂ ಹೌದು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು," ಎಂದು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. "ರಾಜೀವ್ ಅವರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನವೇ ಏಕೆ ಹೀಗಾಯಿತು? ಇದೊಂದು ಕಾಕತಾಳೀಯವೇ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೇ?" ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ.

1990ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 5ರಂದು ಈ ದಂಪತಿಗಳು '10 ಜನಪಥ್'ಗೆ (ಇಂದಿಗೂ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ) ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಾಗ, ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಕೆಲವರು, "ಆ ಮನೆ ಅಶುಭಕರವಾದುದು" ಎಂಬ ಕಾರಣ ನೀಡಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆ ಮನೆಯ ಹಿಂಬದಿಯ ಗೇಟ್‌ನ ಆಚೆ ಒಂದು ದಿಬ್ಬವಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿ ಆನೆಯೊಂದನ್ನು ಹೂಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರ ಎದುರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಸೂಫಿ ಪೀರ್ (ಸಂತ) ಅವರ ಸಮಾಧಿ ಇತ್ತು. "ನನಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅವರಿಗಾಗಲಿ (ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ) ಇಂತಹ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಅದನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದೆವು," ಎಂದು ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದರ 15 ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ, 1991ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಹತ್ಯೆಯಾಯಿತು.