ಮೊನ್ನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಕ್ಷರನಗರದಲ್ಲೊಂದು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರಸಂಗ 'ಪಂಚವಟಿ- ಶೂರ್ಪನಖಾ ಗರ್ವಭಂಗ'. ಪೆರ್ಲ ಜಗನ್ನಾಥ ಶೆಟ್ಟಿಯವರ ರಾಮ. ರಾಮ - ಸೀತೆ - ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಪಂಚವಟಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಪೀಠಿಕೆ.
'ತಂದೆಯಾದಂಥ ದಶರಥ ಮಹಾರಾಜ, ಈ ರಾಮನಿಗೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಉದ್ಯುಕ್ತನಾದರೂ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಕೈಕೇಯಿ ಮಾತೆಗೆ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ.
ಹತ್ತು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದು ಒಂದೇ. ನಾಲ್ಕು ಊರು ಸುತ್ತುವುದೂ ಒಂದೇ. ಮಗನಾದ ರಾಮ ರಾಜನಾಗುವ ಮೊದಲು, ನಾಲ್ಕಾರು ಊರು ಸುತ್ತಬೇಕು. ಲೋಕಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ರಾಜಾಧಿರಾಜನಾಗಿ ಮೆರೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ವಸವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಋಷಿ- ಮುನಿಗಳಿಗೂ ರಾಮನ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ತನ್ಮೂಲಕ ಶಿಷ್ಟರ ರಕ್ಷಣೆಯಾಗಬೇಕು. ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ದೂರಾಲೋಚನೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನದು. ಲೋಕಸೇವೆಯ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಕೈಕೇಯಿ ದೇವಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನ' ವನವಾಸ ಹೊರಟಾಗ ರಾಮಚಂದ್ರ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳಿವು!
ಹೇಗಿದೆ ರಾಮನ ಧನಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ? ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ? ರಾಮ ಕೇವಲ ರಾಮನಲ್ಲ, ಆತ 'ಶ್ರೀರಾಮ' ಎನ್ನುವುದು?
- ಸುರೇಖಾ ಭಟ್ ಭೀಮಗುಳಿ