ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ
ಪುಟ್ಟ ಮಗು ನಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜಗತ್ತು ಅಳುವಾಗ.

ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ
ಕಲ್ಲು ಎಸೆದೆ ಕಾಣದ ಹಣ್ಣಿಗೆ. ಮಣ್ಣು ತೆಗೆದೆ ಸಾಯದ ಹೆಣಕ್ಕೆ.

ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲ
ಅರ್ಥವಾಗದ್ದಕ್ಕೆ 'ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲ' ಎಂಬ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆದಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವು ನಿರಾಳ. ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ತೀರಾ ವಿರಳ.

ಸಂತಾಪ
ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ದಿನ ನೋವಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ. ನೋವು ಬಂತು. ನಲಿವಿನ ಶವಕ್ಕೆ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕಿ ಹೊರಟಿತು.

ಕಸರತ್ತು
ಸಾಚಾತನದ ಒಡೆಯನಾಗಲು ಹೊರಟ ಅವನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಪದಕೋಶದಿಂದ ಸೊಂಟದ ಕೆಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಛಾಟಿಸಿದ.

ಕನಸು
ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮಲಗಿದ್ದ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಯಾರೋ ಬಂದರು. ಮುದ್ದಿಸಿ ಹೋದರು, ಮುಂಜಾನೆ ಮತ್ತವನು ಏಕಾಂಗಿ.


ಕೊನೆ
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕೊನೆ ಎಂಬುದು ಇರಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದ ಒಪ್ಪದ ಅವನು ಕೊನೆ ಇರದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ. ಕಡಲು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು.
- ಎಚ್.ಕೆ. ಶರತ್