ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನೀವು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದರೆ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ!
ಎಷ್ಟು ಸೋಜಿಗ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ನೀವು ಮೋಹಿಸಿದರೆ
ತೋಳಲ್ಲಿ ಆಲಂಗಿಸಿದರೆ, ಮದುವೆಯಾದರೆ
ನಿಮಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಿರುವ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಸೆರೆಯಾದರೆ
ಮತ್ತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜೀವಗಳ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೆ?
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಸೃಷ್ಟಿಗಳೇ ಜಗದ ತುಂಬ
ಅರಬ್ಬರು ಕೆಲವರು, ಕೆಲ ಯಹೂದಿಗಳು.
ಗುಡಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವರು.
ನೋಡು ಇದು ಭೀಭತ್ಸ,
ಆದರೆ ನಿನ್ನದೇ ಮೃದುಲ ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಸ್ವಯ
ನೆಲದೊಳಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿಣುಕಿದರೆ ಲೇಸು ತಾನೆ?
ಈ ಮೂರ್ಖರಿಗಿಂತ ಕೊಂಬಿನ ಚಂದಿರಗಳಷ್ಟು ಲೇಸು
ನೋಡಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಉಪ್ಪಿನ ಗೋಪುರಗಳು
ಜನರಿರುವುದಾದರೆ ಇರೋಣ ನಾವೇ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಕಾಡುಗಿಡಗಳ ಬೀಜ ಚಿಮುಕಿಸುತ್ತ
ಚಿಲ್ಲರೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತ
ಸೂಜಿಗೊಳವೆಯಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತ.
ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ನಿನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ, ಹೌದು
ಕೊಂಬೆಗಳ ನಡುವೆ, ಕಣಿವೆಗಳ ತಳದಲ್ಲಿ
ಆದರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲಕ ನೋಡಿರುವೆ
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಸರೋವರದ ಮೇಲೆ ಭೀತಿಯಿಂದೋಡಿರುವೆ
ಮರಳ ಮೇಲೆ, ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಬಂದರಿನ ಬದಿಯ ಸೂಳೆಮನೆಯಲ್ಲಿ.
ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟೋ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ಈ ಇದೇ ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ
ನೀನು ಬಂದೆ ಖಾಲಿ ಮನೆಗೆ
ಸುರಿದುಕೊಂಡೆ ಸೋಡಾ ಮದ್ಯ
ಖಾಲಿ ಖೋಲಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ನನಗೇನಾಯಿತಿದೆಂದು ಗೊಂದಲಿಸುತ್ತ.
(ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಪುಲಿಟ್ಝರ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ಕನ್ನಡಿಗ ವಿಜಯ್ ಶೇಷಾದ್ರಿ ಅವರ ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ)
- ಹರೀಶ್ ಕೇರ
