ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟ, ಸಾವು-ನೋವು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ದೇವರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವ ಜನರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಸಹಜವೇ. ಆದರೆ ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ವಿಕೋಪಗೊಂಡು ಬದುಕನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ದೇವರನ್ನು ಭಾವಿಸುವ ಜನರು ಅವನು ಭೀಕರ ರೌದ್ರರೂಪ ತಾಳುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಭಯಭೀತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಜನ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕರುಣಾಮಯಿ, ವರದಾಯಕ, ಅನುಗ್ರಹಕಾರಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಕರೆಯುವುದರ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಾರ್ಥತೆ. ಅದು ಅವನ ಭೀರುತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆದರಿದ ಮನುಷ್ಯ ಭಗವಂತನ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಬಯಸಿಯಾನೆ? ಕಲ್ಪಿಸಿಯಾನೆ? ಅವನಿಗೆ ಬೇಕು ಸಾಂತ್ವನ, ಅವನಿಗೆ ಬೇಕು ಕರುಣೆ, ಅವನಿಗೆ ಬೇಕು ಅನುಗ್ರಹ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅನುಗ್ರಹಕಾರಕನಾದ ದಯಾಮಯ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಭಾವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಭಗವಂತನ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಅವನು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರ.
ನಾವು ಯಾವ ಭೂಕಂಪನವನ್ನು, ಯಾವ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವು ಕೂಡ ಭಗವಂತನ ರೂಪಗಳೇ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅದೂ ಭಗವಂತನೇ, ಏನೇನು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅದೂ ಭಗವಂತನೇ.
-ಆನಂದ ಎಸ್.ಎನ್.
