ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ, ದೇಶಪ್ರೇಮದ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸರ್ವರ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಸರ್ವರೂ ಕರ್ಮಯೋಗಿಗಳಾದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಾರೆ.
'ಭಾರತೀಯ ಜೀವನವಾಹಿನಿಯು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಹರಿದುಬಂದದ್ದು ಧರ್ಮದ ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲೇ. ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದು ಈ ಧರ್ಮದ ಕಾಲುವೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಭಾರತವನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆದರ್ಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂಘಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಪ್ರಧಾನಕಾರ್ಯ.'
'ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಣೀತವಾದ ಸನಾತನ ತತ್ತ್ವಗಳೇ ಹೊರತು, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ದೇಶಾಚಾರ-ಕಂದಾಚಾರಗಳಲ್ಲ. ಈ ಕಂದಾಚಾರಗಳು ಪೈರಿನೊಂದಿಗೇ ಬೆಳೆಯುವ ಕಳೆಗಳಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬೇಕು.'
'ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ-ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳು ಅವಲಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಶೀಲ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು. ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಶಕ್ತಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ- ಅವನು ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರಲಿ, ಕಾರಕೂನನಾಗಿರಲಿ, ವೈದ್ಯನಾಗಿರಲಿ, ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿರಲಿ, ಜಾಡಮಾಲಿಯಾಗಿರಲಿ- ಮೊದಲು ತನ್ನ ಶೀಲವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಧೈರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಅನುಕಂಪೆ, ಸೇವಾಮನೋಭಾವ ಇವುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯು ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅತ್ಯುಚ್ಛ ಆದರ್ಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.'
-ಆನಂದ ಎಸ್.ಎನ್.