ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವ ನೋವು, ಸಂಕಟ, ಕಷ್ಟ, ವೇದನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನಾವೆಂದೂ ಆಲೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ದೇವರು, ವಿಧಿ ಎಂದು ದೂರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವೇ ದೇವರಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಆಲೋಚಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆಯ ತ್ಯಾಗ, ಸೇವೆ, ನಿಷ್ಠೆ, ಪರೋಪಕಾರ, ಕರ್ತವ್ಯಪರತೆ, ನಿಃಸ್ವಾರ್ಥ ಮೊದಲಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?
'ಉತ್ತಿಷ್ಠತ, ಜಾಗೃತ, ಪ್ರಾಪ್ಯವರಾನ್ನಿ ಬೋಧತ' ತ್ಯಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇತರರಿಗೆ ನೀವು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥ ಹೋಗಬೇಕು. ಇತರರ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಷುದ್ರ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ. ಮಹರ್ಷಿಗಳಾಗಲೀ, ಪಾಪಿಯಾಗಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಲಿ ಯಾರ ದೇಹವೂ ಶಾಶ್ವತ ವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಜನಾಂಗದ ಹಿತಕ್ಕೆ, ಮಾನವ ಕೋಟಿಯ ಹಿತಕ್ಕೆ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದು ಮಹಾಕಾರ್ಯ. ಈ ಬದುಕು ಹ್ರಸ್ವ, ಜಗತ್ತಿನ ವೈಭವಗಳು ಅಲ್ಪಕಾಲೀನ. ಆದರೆ ಯಾರು ಇತರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೋ ಅವರುಮಾತ್ರ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ತ್ಯಾಗಿಗಳಾಗಿ, ತ್ಯಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಮಹಾಕಾರ್ಯವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು. ಯಾರು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಸುವರೋ, ಯಾರು ಸಂಯಮಿಗಳೋ ಅವರೇ ಕೊನೆಗೆ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗುವರು.
ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾರ್ಥವೇ ಆಧಾರ ವಾಗಿದೆಯೋ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯೇ ಮೂಲಮಂತ್ರ ವಾಗಿದೆಯೋ, ಭೋಗವೇ ಪರಮಗುರಿ ಯಾಗಿದೆಯೋ ಅದೆಲ್ಲ ಇಂದಲ್ಲ ನಾಳೆ ಸಾಯಲೇಬೇಕು. ಭೋಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತ್ಯಾಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ! ತ್ಯಾಗಭೋಗಿಗಳಾಗಿ... ನಿಃಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ...
-ಆನಂದ ಎಸ್.ಎನ್.
