ನಾಗರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಜನರು ಕಾಂಪೌಂಡಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಬಯ ಲಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಬಾಳುವಜನರುಧರ್ಮದ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮ ಸಹಬಾಳ್ವ್ನೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಅನ್ನುಷ್ಠಾನಗೊಂಡಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವಣ ವಿಶ್ವಾಸ ಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ತುಂಬ್ನುತ್ತದೆ. ಮೌಲ್ಯಗಳು ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತವೆ. ತೋರಿಕೆಯ ನಾಕರಿಕ ಬದುಕು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಒಬ್ಬರ ನೋಡು, ದುಃಖ ಎಲ್ಲರದಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಒಬ್ಬರ ಸಂತೋಷ ಎಲ್ಲರ ಸಂಭ್ರಮವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾವನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಂಡಿ ದ್ದಾನೆಯೋ ಅವನನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಮತಾಂಧತೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ತೊಲಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವನಾದರೂ ಮತದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಗಲಭೆಯ ನ್ನೆಬ್ಬಿಸಲು ಹೊರಟರೆ ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿ- ನೀನಗೇನು ಅಧಿಕಾರವಿದೆ?
ನೀವು ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶೀಲರಾಗುವವರೆಗೆ ಭಾರತದ ಪುನುತ್ಥಾನವಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲದೇ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಅದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ. ಪರಕೀಯರನ್ನು ಅನು ಕರಿಸಲು ಪರದಾಡಬೇಡಿ; ಅನು ಕರಣೆಯು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲ. ಇತರರಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಖಂಡಿತ ವಾಗಿಯೂ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಯಾರು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆಯೋ ಅವರು ಸತ್ತಂತೆಯೇ ಸರಿ.

-ಆನಂದ ಎಸ್.ಎನ್.